Warning: A non-numeric value encountered in /home/stud2676/public_html/cobusinzijnfokus.nl/wp-content/themes/Divi 2/functions.php on line 5806

cobus in zijn fokus

Terwijl Cobus aan het bijkomen was van een zware operatie in het Amsterdamse AMC, in mijn volgende Cobus hierover meer, gebeurde er weer van alles. Allereerst heeft JC De Arena alweer verlaten. Voordat Johan goed en wel was begonnen had hij al een kleine onenigheid met Marco van Basten over de jeugdopleiding en dus gaf Johan zijn opdracht weer terug en vertrok hij weer naar zijn berg in Barcelona om samen met Danny en de kleinkinderen van zijn oude dag te gaan genieten. Dat lijkt mij ook maar het beste voor iedereen. Laat Johan zich alsjeblieft niet meer met Ajax of het Nederlands elftal bemoeien en zich alleen nog maar bezig houden met zijn foundation, zodat wij hem zullen blijven herinneren als de grootste voetballer aller tijden, die in de jaren zeventig en tachtig verantwoordelijk was voor de opbloei van het Nederlandse voetbal.
Natuurlijk blijft JC de grootste, het is alleen jammer dat bijna niemand hem begrijpt.  Vorige week dinsdag werd ik ook opgeschrikt door het bericht dat cabaretier Mischa Wertheim een gehandicapte bezoeker tijdens zijn voorstelling zo had beledigd dat deze huilend de zaal had verlaten. Je kon geen krant opslaan, radio of televisie aanzetten, of er werd wel melding gemaakt over de gehandicapte man, die huilend het theater had verlaten, na de beledigende opmerkingen van Wertheim. Cobus had nog nooit van deze cabaretier gehoord, laat staan dat ik mij ooit door hem heb laten beledigen in het theater.

Wat is er nu precies gebeurd die dinsdagavond in Roermond.De man in de rolstoel had de letverlichting van zijn elektrische rolstoel laten branden en Wertheim had deze verlichting aangezien voor een mobiele telefoon. Wertheim besloot de man keihard aan te pakken. Nadat hij inzag dat de verlichting vanuit zijn rolstoel kwam en niet van een mobiele telefoon, bood de cabaretier zijn excuses aan. Wat het slachtoffer van die avond niet wist was dat Wertheim, later die avond, een scherpe parodie op de gehandicapte medemens had verwerkt in zijn voorstelling. Dit laatste trok de man in de rolstoel zich zo aan dat hij, volgens de media, huilend en samen met zijn begeleider de zaal verliet. Cobus vraagt zich af waarom gehandicapten altijd met een begeleider naar het theater gaan. Hebben gehandicapte mensen geen vrienden of vriendinnen of zo?

Maar goed…

Niet alleen de persoon in kwestie was zwaar beledigd ook het Limburgse publiek vond deze kwetsende humor op een minderheid in de samenleving te ver gaan en besloot massaal de kant van de gehandicapte man te kiezen en ook zij verlieten de zaal. Kortom; een rel was geboren.

De volgende dagen had iedereen een mening over de humor van Wertheim, die via zijn website zijn welgemeende excuses aanbood, maar ondertussen steun kreeg van bijna al zijn collega’s, die vonden dat het publiek in Roermond en het slachtoffer van die avond, deze satire geheel verkeerd hadden begrepen. De directrice van schouwburg De Oranjerie in Roermond het wel erg bont. Zij verbood Wertheim ooit nog een stap in het theater te zetten. Dat is opvallend, zeker omdat theater De Oranjerie onderdeel is van het Van der Valk concern en als er toch ergens sprake is van slechte smaak dan is het wel bij Van der Valk. Ik heb toevallig een aantal jaren geleden een opera bezocht in De Oranjerie en inderdaad ontkom je daar niet aan de bekende Toekan, helemaal niet omdat aan het theater een Van der Valk hotel is gebouwd, dat alle trekjes vertoond van het bekende concept, het is het allemaal net niet. De rolstoelplaatsen in De Oranjerie zitten trouwens bijna op het podium, dus het directe contact dat Wertheim had, met de man in de rolstoel, kan best intimiderend werken.Het enige dat Cobus zich afvraagt is: wat is er die avond misgegaan? Hoe is het eigenlijk mogelijk dat er in 2008 nog grappen worden gemaakt over mensen met een handicap, terwijl de halve wereld in vuur en vlam staat. Zijn de gehandicapten de nieuwe slachtoffers nu de cabaretiers geen grappen meer durven te maken over moslims, omdat zij bang zijn dat er een fatwa over hen wordt uitgesproken. Van de gehandicapten hebben de cabaretiers in ieder geval niets te vrezen. Dit bleek uit de opvallende reactie van de Cronische en Gehandicapte raad ( CG-raad) in deze kwestie. De CG-raad vond: “hoe meer grappen er gemaakt worden over mensen met een handicap hoe beter. Zo horen mensen met een handicap er tenminste bij. Grappen maken over mensen met een handicap werkt juist emanciperend”, aldus de CG-raad. Leeft de CG-raad nog in de jaren zeventig, toen gehandicapten keurig werden weggestopt in ‘Ons Dorp’ in Arnhem en de humor van cabaretiers inderdaad hard nodig was om hen uit hun isolement te halen. Ik dacht dat mensen met een handicap inmiddels hun plaats in de samenleving wel hadden gevonden en dat dit soort humor echt niet meer nodig is om de emancipatie van gehandicapten te bevorderen.

Tenslotte het slachtoffer van die avond. Hij heeft misschien wel een beetje overdreven gereageerd. Ik neem aan dat hij de cabaretier een beetje kende en wist dat de humor van Wertheim nogal grof kon zijn. Volgens mij had hij Wertheim beter na de voorstelling kunnen opwachten en hem, in een onbewaakt ogenblik keihard voor zijn enkels moeten rijden. De krantenkoppen hadden er dan heel anders uitgezien. In plaats van: “beledigde gehandicapte man verlaat huilend de zaal”, had er dan gestaan: “gehandicapte man pleegt aanslag op flauwe cabaretier.” Dat had pas emanciperend gewerkt. Wordt vervolgd…